Zoom0008_LR-0001 (1 ч. 02 мин. 07 сек.) Х1: Энэ Балданхай манай хамаатан. Цэрэнханд эгч бид нар нэг голын улсууд. Дадлын угалзарын голын. Миний овооны хажууд төрсөн улсууд. Энэ эм зүйч. Анагаахын дээдийг төгссөн. Энэ багш. Бийн тамирын багш. Цанын спортын мастер. Шаравбалдан. Ахаа суугтий. Шаравбалдан гэдэг. За энэ харц язгуурт Цэндийн Дамдинсүрэнгийн охин. Хэн гэлээ? Нэр? М1: Монгол нэр Дулмаа. Х1: Монгол нэр Дулмаа. Орос нэр? М1: Анна. Х1: Анна. Матадын харц язгуурт Цэндийн Дамдинсүрэн гэж бид нар заалгаа биддээ тиймээ? Өнөө судар ном тэвэрсэн хөшөө нь паркад сэцэрлэгт хүрээлэнд байгуулсан. Энэнээ аавын. М1: Сая. Тийн энэ жил. Заа сайхан зунжиж байна уу? Бороотой ногоотой Х1: Чи өөрийгөө танилцуулаад эд нарыгаа танилцуулаа. М1: За бид бол. Яахав намайг тантлцуулцан юм чинь Х1: Чи ямар ажил хийдгээ танилцуулахгүй юу. М1: Одоо энэний бүр гарт орлоо. За даргаа Х1: Нэг муу порпесрыг бол мэргэжлийх нь хүмүүс мэдэдгийн мэдэв үү? нады бол хэнтий аймгийхан бүгд наян хувь нь танина гэж хөөрсийшүү. М1: Би монгол судалллаар ажилдгиймаа. Масквад. Энэ одоо бид нар хамт ажилдгийн. О1: Намайг Иля гэдэг. О2: Намайг Ойлга гэдэг. Х1: Тэгээд энэ хоёр нь хамниган судалдгийн байна. Энэ бол монгол судлал ерөнхийгөөр нь. Х2: Хамниганаа ер нь гүйцэд судалснуу? М1: Үгэй. Голцуу аялгуу, хэл, домог тиймэрхүү юм судалжаагаа. Хуучин энэ хөшөөний дэргэд Дадалд аав бид хоёр. Амралтын газар байгаашдээ. Тэнд нэг зургаа авхуулах гэж авхуулсын. Тэгээд ингээ нэг бид хоёр дундаа ороод нөгөө хүмүүс ингээд эргэн тойрон. Тэр чинь хэдэн он байлаа. Айдаг байсан үе. Тэгээд нэг зураг авсан чинь хэн ч байдгүй. Аав бид хоёр. Хүмүүс ингээд айгаад явцан. Чингисийн үе Х1: Жаран дөрвөн оноос хойш байна. М1: Тийн тийн. Х1: Далаад оны эхэн М1: Далаад он. Оросоор ярив. Х1: Чингис гэж ярихаар айдаг үе. Хоёр загалы нь магтахаа айдаг үе. Пүрэвдоржийн шүлэг байдаг биздээ? Чингис М1: Хэцүү хэцүү үе байсан. Х1: Тэгээд энэ хоёр тэнсэндээ гараад М1: эндээ байна уу? Эндээ зун Х2: Эндээ зухдаг. Энээхэн зүүнтээ өвөлждөг. Х1: Ахаа далан наймтай билүү? Х2: Бишээ. Ная хүрөө. Х1: Эгчэ далан зургаатай. Тэгэхлээр одоо энэ хөнгөхөн байгаа биз? Хөдөлсний хүч байхгүй юу. Тэхгүй бол хотод байсан бол таягаа тулцан ийм юм байшдээ. Х2: Хамниган судлал сайн судалдаг л юм бол Сүхбаатар хамниган хүн шүү дээ. Х1: Тийн би эд нарт ойлгуулаад байгаан. М1: Тийн тийн ярьсан өчигдөр Х1: Цай хүүший. Юу гэжийн? М1: Цай уу гэжээнүү. Х1: Тийн. М1: Цай хүүший? Оросоор ярив. Та эндхийн хүн юмуу? Яг энэ нутаг нь? Х1: Унаган морьтых. Х2: Энэ Унаганморьтын. Би Дадлын хүн М1: Аан уг нь Дадал уу? Х2: тийн энэ нутагт би хориод жил боллоодоо. Одоо гуч болоодоо. Х1: Тэнсэндээ гараад. Дөчин наймдугаар сургуульд багшилж байсан Х2: Тэр сургуулиас наашаа хөдөө гараа өмнө зүг рүү гарсан байкүй юу. М1: Та овог нээрээ, сайхан насаа хэлчээч? Х1: Палмай Шаравбалдан Х2: Палмайн Балдаан гээч М1: Палнайн? Х1: Палам М1: Палам Палам Х2: Паламын Балдан М1: Нас сүүдэр? Х1: Ная Х2: Ная. Наян настай. О1: Оросоор ярив. М1: Тийн цанаар. Х2: Цанын Х1: Спортын мастерын бийн тамирын тэргүүний ажилтан. Х2: Тэр байна. Энэ жил тэр юу хийсэн. Цанын тэмцээн хийсэн. Х1: Идэрчүүдийн улсын аврага шалгаруулах тэмцээн. Монголын... М1: Оросоор ярив. Хэнтийд үү? Суманд уу? Х2: Тийн Хэнтийн Дадалд хийсэн. Х1: Дадалд. Төрсөн нутаг Х2: Тийн. Миний нутаг төрсөн. Х1: Дадалд хийсийн. Х2: За мэндээ. Х1: Мэндээ М1: Мэндээ О1: Мэндээ Х1: Тэгээд би Балданхайтайгаа нийлж хэдэн хамниган дуу дуулаа. Бичлэг хийхжаагаан. Энэ бичижийнэ. Х2: Заа тэр үгийн тэр хэр мэдкэшивич. Х1: Онон хэцүүрмэнэ үерлээ гэдгийг мэдэнэдээ. Х2: Хувхан чиктэй хуляахан Х1: Тэрнийгээ та мэдэдгийн. Х2: Дуулж байгаад зогсчихгүй нэг бадгаа мэдхээ больчихвол хэрэггүй. Ингээ бичиж аваа дуулхымш Х1: Дэлдэн чихтэй борлоохан , дэлтэй лакадаа морьтой мэдэнэдээ тиймээ Х2: Мэдэнээ Х1: Энэ гурван дуу хоёулаа хуснаа. Одоо буриад дээлээ өмсөх үү? хамниган дээлээ? М1: Өөрөөл мэд Х1: Дээлээ өмсчихдөө ахай. М1: Нэг дуулчидгиймуу? Х1: Дээлээ өмсжаагаад дуулчина. О1: Тэр буриад уу? Х1: Буриад. Тэхдээ хамнигадуудтай хамт өссөн. Хамниган. М1: Оросоор ярив. Х2: Дадал явхуу эд нар? М1: Явна. Х2: Дадалд олон хамнигантай шүүдээ. Х1: Би Бөхөөлгийн нэрий өглөө. Утсы нь өглөө. Төмөртогоог хэллээ. Х2: Тэндээс очвол их л туутайдаа. Х1: Хэн? Х2: Чулуунбаатар. Х1: Чулуунбаатар хотод уулзана гэсэн эднэртэй. М1: Ярьсан. Х2: хот яриад бүр эдэнтэйгээ тийшээ явбал их сайн. Өөрөө машинтай хүншүүдээ. Х1: За тэр яах вэ. О1: Та мөнгөн морьтод төрсөн бэ? Х1: Үгүй. Дадалд төрсөн. Х2: Дадалд Х1: Мөнгөнморьт амьдардаг. М1: Мөнгөн морьтод хорь гучин жил болжийнэ. Х2: Энэ Чингисийн хөшөө. Энэ Дадал байна. Энэ юм идэгтий зөөхээ. М1: аав бид хэд нэг наяад оны тэрүүгээр Дадал, Батширээтээр явсын. Танайх чинь нийх гоё шар ...-тай байсан. Оросоор ярив. Х1: Надтай найз нар маань хөдөө явдаг байхгүй юу. Цагдаагийн дарга. Хэнтий аймгийн. Тэгээд тарвага боогоод алий чи чулуунд яв. Чи аргал түү. Би өөрөө тавбан минутын дотор тарвага шулдаг байхгүй юу. Тэгээд ажлы нь хуваарилана. Тэгэхлээр тэд нар Батсүхтай явахад ажил бүтээд байна. Даанч зад загнаад байдаг. М1: Зараад байдаг. Х1: Тэдний нөгөө цордойцон юмнууд чинь ингээд ёрвойгоод. Бэлэн юм идкээд. Болиочээ. Чулуунд яваач чи. тэгээл явнадаа нөхдүүд. Би ч найз нараа удирдачдгиймаа. Ерөөсөө тийм зантай. М1: Танай энэ цөцгий ямар гоё юм бээ. Атаархмаар. Х1: Хамнигадаа сөцгий нөхөртөө байгаа юмаа. Х2: Буриадыхан зөөхэй. М1: Бас талхаа өөрөө барьжээнүү? Х2: Үгүй. Барьдаг. Х1: Ахаа хувцасаа өмсчих М1: Та өөрөө буриад хувцасаа өмсөхгүй яасын? Х1: Буриад хувц нь хотод байна. Эндээ костюм пижак зангиан байна. Цагаан зангиа. Тэгээд наадамд явдаг гутал дээл байна. Жанжин малгай байна. Хичнээн хувцас сольдгийн. Тэгээд хотоос буриад дээл чинь цагаан сараар хэрэг болдгийн. Золголгоор. М1: Ийм юутай нь мөнүү? Х1: Тийн. Ийм энгэртэй. Миний дутагдал ийм байдгиймаа. Бүх найз нараа манлайлчдын. Өөрөө адгуу яаруу. Хурдан ажлаа бүтээдэг. Хүний аяы хараад байдгүй. М1: Та нэг цэрэгт явдаг байж. Х1: Цэрэгт байсан. кЛенинград цэргийн дээд сургууль, акдемд яв гэсэн яваагүй. М1: Яагаад? Х1: Яахын. Насаараа хүний өмнө зогсож чадахгүйлдээ. Номхон. М1: Тэр чинь дарга болышдээ. Х1: Манай аав ингэсийн. Миний хүүхдүүд удирдах ажил битгий хийгээрэй. Зүгээр л сайхан инженер сайхан багш яв. Эмч яв. Тэгж хүмүүжүүлдэг. М1: Та нар одоо төрөлхөөсөө цаанаасаа нэг дарга болох л тимээ? Оросоор ярив. Х1: Тэгээд насаараа сургуульд ажиллаа. Захирал,эрхлэгч. Хэдэн хүүхдэд хоёр мянган хүүхдийг бараг нүдний харцаар л хөдөлгөнө. М1: За тэгүүл дарга хийсэн л байна. О1: Оросоор ярив М1: Оросоор ярив Х1: буруу юман дээр нь дэглэнэ. Зөв юман дээр нь сайхан ядуугий нь дэмжээл явчина. Өө би залуугийхаа зургийг харуулдаг байж. Ухаангүй авгайчуул голхооргүй. Нийтийн бүжгэнд ороод нэг дуу дуулаад бүжгэлхэд ухаангүй эмэгтэй хүн цаашаа гэхгүй л. Тэгээд тавин жил нэг авгайгаасаа салаагүйшдээ. М1: Тэгээ болоошдээ. Х1: Тэгээ болоошдээ. М1: Тэр чинь таны ухаан юмуу? Танай авгайгийн ухаан юмуу? Х1: Миний ухаан. М1: Танай авгайгийн ухаан даа Х1: Миний ухаан байлгүй яахавдээ. М1: Миний бодоход авгайгийх нь ухаан. Х1: Би ийм хурц хөдөлгөөтэй. Манай авгай зөөлөн. М1: Тэгээл таараад Х1: тэгээл таараад. Хоёулаа хурц бол ингэнэшдээ. М1: Оросоор ярив. Х1:Дөч хүртэл манай авгай бол миний юу л гэнүү бүгдий нь зөвшөөрдөг байсан. Одоо дөчөөс дээш далан жил надыг удирджынэ. Мэнд нь хойноо. Мэдэл нь зүүн талдаа. М1: Оросоор ярив. Зөв жам нь тийм юм чинь. Х1: Тэгдийн байна. Юу хийхүү яахуу? Ингэж асуудгийн байна. Аав шигээ ээж шиг. М1: Тэгээ хүүхдээс бас асуунашдээ. Хүүхдийн гарт бас орчино. Х1: Тэгэнэлдээ. Зөв шийдэл гаргахад нь зөрөхгүй байх хэрэгтэй. Тэрнээс ухаангүй явж болохгүйээ. М1: Оросоор ярив. Х1: Би арван тав зургаан найз нарыгаа эхнэртэй болгосон. Бүгд сайхан амьдарч байна. М1: Оросоор ярив. Х1: Тийн. Танилцуулаад М1: Шинээр үү? залуудаа юу? Х1: Тийн залуудаа ч, хөгширсөн өмнөө чинь нэг нь үрэгдцэн байхад ингээд танилцуулаад. Яриад л сайхан. М1: Орсоор ярихгаад байнаа. Х1: би ч нэг орсын дэлгүүр магзине еэс тэгээл нэг муу хэдэн үрүүблий нь тоолоод өгчидгиймаа. М1: Оросоор ярив. Х2: Юм хэргэлхээ больчхоор ингээд тэр юм нь олдку болчхын. О1: Оросоор ярив. М1: Та суужээ суужээ. Х2: Та нар юм уужээнүү? М1: Уужээнэ уужээнэ. Х2: Ижий ордуу? Ээж чинь ордуу? М1: Тийн. Одоо аав ээж хоёлоо байхгүй Х2: Аль нутгав? М1: Манай аав уу? Х2: Ээж нь? М1: Ээж Лэнинград. Х2: Лэнинградых байхаа. Би авы чинь онц мэдэнэ шүүдээ. Авы чинь судалдаг байхгүй юу. М1: Оросоор ярив. Х2: Зөөхий идэгтий. Маасал. Смата. М1: Мхн. Зөв зөв Х2: Ахмад улсуудыг тэгж хүндэлдэг байхгүй юу. Та дээшээ хөгтий. Дээшээ хөгтий гээд. Тэгээ дээшээ олон хүн байвал бүр олон дээш явж суудаг. Би хорь буриад хүн шүүдээ. М1: Дээд талыхан чинь хэзээ нүүж ирсийн ийшээ. Х2: Хаанаха М1: танай эцэг аав Х2: хойноос уу? Оросоос. 1910 оны үед найман оны үед ирсэн. М1: Оросоор ярив. О1: Оросоор ярив. Х2: миний аав есөн настай ирсийн. М1: Тэд нар яагаад нүүгээд ирсийн? Х2: хойно улаантан гарч ирээд М1: Гүэ. Тэгүүл найман онд биш шдээ. Арван найман онд. 1918 онд. Х2: Тэр чинь будилж эхэлж байгаа. Одоо ухаандаа төмөр зам энтрээ хаах булиалдах, хоорондоо бага зэрэг дайн хийх ийм байха. О1: Оросоор ярив. М1: Оросоор ярив. Энэ найм юмуу арван онд гэжээнэ. Тэхээр нь тэр чинь одоо японы дайны дараа хувьсгалаас өмөнө биддээ? Х2: Өмнө өмнө. Цагаан хаан чинь тэнд ширүүн байсан байхгүй юу. Тэр одоо улаантан гарах үед О1: Оросоор ярив. М1: Оросоор ярив. Х2: Сүүл сүүлдээ тэгээд улаан цэрэг нь ч мэдэгдэхгүй. Цагаан цэрэг нь ч мэдэгдэхгүй. Тэд ирээд одоо буриадууд чинь ганц нэгээр байдаг айлууд байхгүй юу. Тэхд ирж малы нь алж идээд, буудаж идээд. Ийм мэтийн юмнаас дүрэвсэн байхгүй юу. Буриадууд. Эх хэсэг нь. Дүрвэж монгол ирсэн. Хятад явсан. Шинэхээн. Шинэхээн буриад гэж. Одоо шинэхээнээ гурвбан буриад ирээд байна. Нэг хүүхэдтэй дөрвбөн буриад ирээд байна. Хотод. Одоо манайд ирэх. Шинэхээнээ буриадууд. Айлчилж ирж байна. Хүүхэд нь бий. Манай хүнээ ахын М1: аан хамаатнууд уу бүр? Х2: Хамаатан байлгүй яахав. Манай хүнээ эгчийх нь ах Шинэхээнээ буриад хүн байдаг. надаас ахмад. М1: Эгчийх нь ах гэдэг чинь одоо өөрийх нь ах юмуу? Х2: Тэгэлгүй яахав. Энээ чавганцын эгч тэрний нь нөхөр агын буриад. О1: Оросоор ярив. Х2: Тэр шинэхээнээ буриад. Тэр шинэхээнд ямар хүнээ гэвэл зургаан басгантай, ганц хөвүүтэй хүн. Ганц хөвүүний нь монголд ирцэн байгаа. Тэрэндээ зургаан басганаа хүүхдүүд ирж өнөө дөрөв нь ирээд байна. Өнөө. Тэр манайд ирэх нь. М1: Урд уулзаж байснуу? Х2: үгүй. М1: Оросоор ярив. Х2: Би болвол одоо шинэхээн орно. М1: Аан явах уу? Х2: Явах санаатай. Амжихнуу М1: Энүүгээр явах уу? Х2: Энэ хэдтэйгээ манжуураар дайраад. М1: Манжуураар явах уу Х2: Манжуураас цааш хоёр зуу км М1: Машинаар л явна биздээ? Х2: Богоон. Манжуураас цааш вогоон байдаг. эндээс манжуур хүртэр машинаар явна. Онгоцоор явна. Манжуурт онгоц бууна. О1: Таны яс хэн бэ? яс, язгуур? М1: Яс омог. Таны Х2: Хорь буриад. Хорийн буриад. Ага буриад, хорь буриад, хамниган буриад, барага буриад өшөө худар буриад, алайр буриад. Аруун нэгэн хэсэг байдгийн. Аруун нэг. Аруун нэгэн хэсэг байдийм. Буриадууд М1: Оросоор ярив. Х2: Буриад дотроо аруун нэгэн хэсэг. Аруун нэгэн хэсэгт тэр багтааны тэд байхгүй юу. Би бол хорь буриад хүн. Одоо дотроо бодонгууд, хөгдүүд гээд хуваадийм. М1: Оросоор ярив. О1: Оросоор ярив. Х2: Овог, омог гэж байгаа. Омог овог. М1: За одоо болийдоо. Та суу Х2: наад цамцаа тайлаад нэг цамц өмсөж. Хархад аймаар. Бид хоёр үнээгээ хаадгийм. Үнээгээ хөөрөөд хөглөрүүлж байгаа байдал байхгүй юу. Би бас боддын. Энгийн байдаг байдлаараа байх кэрэгтэй. Та нарыг ирхэд учиргүй гоёоод тийм юм мэддэггүй зан чинь байвал хэрэг байхкүй. Юу хийдгүү, ямаршуу байдгуу М1: Тэхдээ одоо сурснаараа бишүү? Сурсан байдлаараа бишүү? Х2: Сурсан байдлаараа. Өөрийнхөө ахуйгаар. Яг ямар ахуйтай байсан байна тэрүүгээр. Тэхгүй та нарыг ирхэд мэхлээд аймшигтай гоё улсууд одоо ийм байж байвал их буруу. Би тэгэж санадаг шүү. Ер нь ёсын юм ёсоороо л. Ямаршуу байдгуу, гэр орондоо ямар байдаг хүн юм. Иймэрхүү л байдаг. Тэр нь байжил байх хэрэгтэй гэж би боддымаа. М1: Зөв өө. О1: Оросоор ярив. М1: Оросоор ярив Та бол буриадаар ярьжына. Танай авгай бол халхаар ярьжийнуудаа. Х2: Манай авгай халх буриадаар яринаа муухан. Халх хэлийг их сайн сурсан хүн. Би сайн сураагүй хүн шүү. О1: Оросоор ярив. М1: Танай ач байнуу? Х2: Үгүй. Нэг зээ бий. О1: Сайн байна уу? Х3: Сайн байна уу? Х1: Хамниган яг хөлэтэй жинхэнэ хамниган самганаа аваад ирэв биддаа. М1: Өө тиймүү. За гүүгоо сайн. Суу суу. Х3: Гүүг нь сууя сууя. Яахина. М1: Жинхэнэ хамниган уу? Эндээ юу? Х3: Жинхэн хамнигана байсан дөө. Тэгээд залуу болоол хамниганаа ч мартаа инүү яагаа нь. Манай ижий бол жинхэнэ хамнигадууд. Манай ижий гэж жинхэнэ хамниган хөгшин бий. Одоо наян наймтай хөгшин байгаа. Х1: Хаана? Багануурт уу? Х3: Үгүй биддээ. Энэ одоо согоотод байна. Манай дүүгийнд. Хөдөө мал дээр. М1: Оросоор ярив. Х1: Ухаан санаа саруулхан уу? Х3: Саруул биддээ. Юу ижий бид хоёр ёстой Х2: Хамниган дуу дуулах гэнэ Х3: Юүгаа чадхав бид. Юун хамниган дуу вээ. Х2: зүгээрээ дуулахыш Х3: Хэзээ хамниган дуу би дуулжээлээ. Х2: Дутуу дуулвал муухайшдээ. Х3: Мэндөө гэдэг биддээ. Х2: Мэндээ Х1: Мэндөө Х3: Хамниганаар мөндөө гэдийшдээ. М1: Одоо ерөөсөө хамниганаар ярий шүү. Х2: Уу уу Х3: үгэй чадакүй ийм том юм ууж. Х1: За Балданхай суугтий. Х2: Хамниганаар яриар гээдийнэ. Хүн судалж үзэж явхад яг тиймээр л хэлэх хэрэгтэй. Х3: Яаж ярихын бээ тэгээд? Х1: Хоёулаа ярих биддаа. Мэдэхгүй биддаа тэгээд. Дажгүй дажгүй. За Балданхай нэг дуу хоёулаа явъя. Х2: Гүэй тэр мэдэкээш Х3: Та нар юүгээ дуулахгүйюү даа. Х2: Бүтэн бадгы нь л яая. экний нэг бадаг ханаад дуулчих л бидээ. Тэгээд хоёр дахь гарахгүй байвал тэгээд Х1: Бид хоёр түрээд өгнө. Болохгүй бол Х3: Би ч одоо мэдэкүй биддээ. Юу. Та нар мэдэлгүй яахав дээ. Дамдинжав гуайн дуулдаг дуу. Доронтын. Х1: Онон хөчүүр минь үерллээ гэж үү М1: Хамниган юмуу? Х3: Хамниган бүр шал хамниган шдээ. Тэрнийхээ дууг дуулакүй юу. Х1: Өшөө та хэд нэг хамниган дуу мэддэг шдээ. Х2: Би мэдэнэ ер нь. М1: За тэгээд дуулчхаа. Х2: Яг дуулж байтар үг нь байкүй болчих М1: Хамаагүа. Х2: Тэрнээ л айж байна. М1: Зүгээр. Бид нар эвлүүлчинэ. Х3: Дандаа хэргэлдэггүй болхоор чинь мартхын байнашдээ. М1: Танай ээж хаагуур байна гэнээ? Х3: Манай ээж энэ Согоот гэдэг газар л байна даа. Х1: Багануурын наана. Х3: Багануураас хорин килметрлдээ. Замд. Засмал замыхаа хойд талд. Цэнхэрийн наад талын хамгийн наад талын овооноос хойшоо явахад. Одоо энэ салаад явахад хоёр шомбогор Х2: Жаргатын хаануу? Х3: Жаргалант хүркүйээ. Х1: Багануураас зүүн тийшээ яваад Уртын гол давах уу? М1: Хэрлэн гүүрээр гархуу? Х3: Уртын гол гэж юу хэлдийн бэ. Би мэдэкүйшдээ. Х1: Яагаав Урт гээд Х3: Хэрлэн гүүрээр давах нь давна. Тэхдээ хэрлэн гүүрээр гарна. Х1: Тэгээд засмалаар явж байх. Хэнтий рүү яванашдээ. Тэхээр замын хойд талд Согоот барьгаадаас хойш. Х3: Согоот л гэдийн байналээ. Х1: Согоотын төв дээр юмуу? Х3: Төв биш биш. Төв дээр биш. Согоотын төв бүр цаана. Цаана наана. Х2: аргалант байнадаа. Х3: Хөдөө л биддээ ер нь. Энэ Бор толгойн урд талд л гэсэн үг. Х1: Тэгүүл ер нь наашаа юм байна. М1: Танай ээж чинь хамнигаанаар ярих уу? Х3: хамниганаараал ярина. Өөрөөр ярьж чадакүй. Манай ээж чинь ердөө мэдэкүй. М1: Оросоор ярив. Буриадаар ярихымуу? Х3: Буриадаар ярьж чадакүй. Буриад ч мэдэкүй. М1: Бүр хамнигаан юмуу? Оросоор ярив. О1: Оросоор ярив. Утас байхгүй юу? Танай ээжийн. М1: Дүү нарын утас? Х3: Утас байна. М1: тийшээ ярьчийлдаа бид нар. Тэгсэнч гэсэн юу орышдээ. Өндөрхаан орышдээ. Х1: Цэнхэр орохдоо Цэнхэрийн чинь М1: Цэнхэрийн наана нь Х1: Хэрлэнгийн гүүрээр гарышдээ. Тэгээд цаашаа хэдэн килмэтр вэ? Х2: Хойшоо ирээл наашихнаа Х3: Тэрий чинь хамаагүй яаж олокүйлдээ. Х1: Засмалаас хойш хэдэн килмэрт вэ? Х3: Засмалаасаа юу? Хориод юм байгаа байхаа. Х1: Мөнхжаргалынхаас хаанын? Х3: Лав Багануураас л дөчин килметр болжийлээ. Тэгээд засмалаас бол хорь болжийлээ. Х1: Засмалаас хойшоо гараад уу? Тэхлээр Бортолгой ордын байншдээ. Х3: хуучин нөгөө Хэнтэй ордог засмал биш зам байсышдээ. Шонгоо дагаад Х1: Дивизээр давдаг Х3: тэгээл тэр шонгоо дагаад явжээтэр л хойд энгэрт нь л байдын байлээ. Х1: Дивизийн зүүнтээ ийм нэг уул байгаа М1: Тэгээд ч бид нар олохгүйшдээ. Х3: Олокүйшдээ. Х2: Жаргалантыг чи мэдэнэ биздээ ши? Жаргалантыг мэдхүү? Х3: Мэдэкүй. Х2: Аргалант гэдэг чинь яг хуучинг уруудаад хот ордог зам шүү дээ. Х1: Элсээр тойрдог замыг хэлж байгаан. Х2: Гүүр ордог Х3: Тэгвэл мэдэнэ. Тэнд яг тэр зам дээр чинь шдээ. Яг хажууханд Х2: Тэндээс ойрхоон. Тэр чинь дээшээ ошоод шууд засмалдаа орчино Х3: замынхаа ойрхоон ердөө энэ засмал зам байхад чинь замын хойхон талдаа ойрхон. О1: За хамигаан дуу дуулаач Х2: Дуулж үгнөө. Гэхдээ би үгийнл харъя. Х3: Танайд хамниган дууны үгний ном байкүй юу? Время 33:25 Х2: үгүй. Байкүй. Хувхан чихтэй хуляахан ямар дуув Х1, Х2: Хувахан чихүтэйгэ хуляахан Күлстэй лакадөө Х1: болоогүй шүү болоогүй шүү. давтаж байна. Х1, Х2, Х3: Хуудуу замтэйеэ төрөкөмнээ Хувцастай лакадөө күнкөндөө Дөлдөн чикүтэй хуляахан Дөлстэй лакадаа морэхандөө Х1: За болжээнээ наадах чинь Х2: Миний бэнзээн дуусчийнэ Х3: Мөн биддээ? Х1: Мөн мөн. Х3: Та яаж үгий нь мартаагүй вэ? Х2: Цааш нь үгий нь мэдхээ больчхын. Х3: Яахавдээ. Тэр ямар хамаа заавал Х1: Тэгээд хуляахан байна. Нөгөө Онон хэцүүрмэнэ үерлээ гээд мэдэнэ биддээ? Х2: Үгэй тэр мэдэкүй. Өшөө юу билээ байз? Х1: Бөртийн гол гээд гоё дуу байдаг. өргөнхөн бөртийгөө өгсүүлэн хуйгуулаад, үдэш бүр давких чинь зовлонтой байна даа гээд Х2: Чиний л дуу байна. Х1: Үеркөөд надтайгаа суухкүй гээд үдөш бүр ирөк чинь кэцүү байна даа гээд Х2: Энэ мэдэк байх Х3: Мэдэкүй ээ. Мэдэкүй Х1: Надаа тэрнийг хэн заасын. Х3: Би хамниган дуу мэддэг байсан. Мэдэхээ больсон Х1: Надаа тэрнийг Уртнасан заагаад. Би дажгүй дуулдаг болсон чинь одоо мартаад байгаа еийн. Х3: Мартана гэж байкүй л баймаарын. Х1: Наана чинь мэддэг дуу байна уу? Өшөө ямар дуу байдаг билэох. Хуляахнаа бол та хоёр дуулхын байна. Х3: Өндөр хунгоёоноо унаж иркээд, Үг бүхэн шогшуулжына. Өнгөрээ гөрөөс намнасаар Өбүгэн абу минь явжийнэ. Намтархан хонгоёогоо унаж иркээд Нам намхан шогшуулжийнэ. Нуруундаа үргөлсөн буу нь Наашаа цаашаа гозогоножийнэ. Х2: Гоё дуу байна. Х1: Үгэй дуу биш шүлэг. Х3: Хүдөсөн бойтгоороо давиракд нь Хүмүүн хөл минь пар пар гөнөнө Көгшин конгёогоо абу хоёр Хоёулаа унгоод пүр пүр гэнэ. Ийм юм байна. Х2: Ёстой гоё дуу байнадаа наадах чинь. Х1: Үгэй дуу биш шүлэг. Яахавдээ Цэцэгмаагийн шүлэглдээ. Хошин шүлэг. Х3: Нурматын хүндий нуугжийнэ. Наанахан абу минь түдэжийнэ. Түдэжийнэ гэдэг биддээ явахыг? Х1: Гэтэх гэсэн үг Х3:Онгоёогийн гүзээ цүл цүл гэнэ Удалай шогшоод бүг бүг гэнэ. Х2: Цааш нь хайхаар бидний дуулдаг дуу Х1: Байхгүй. Дуу Х3: Дуу байкүй. Дандаа ийм үг Х1: Өөрийн нь бичсэн шүлгүүд байгаан. Х2: Хэнэй шүлгүүдийн? Х1: Цэцэгмаагийн Х3: Цэцэгмаагийн энэ хэнээ. Миждээн. Х2: Манай залуу Миждээ мөнүү? Х1: Хөгшин Миждээ. Угалзарт хоёр Мижид байсышдээ. Хөгшин Миждээн Цэцэгмаа. Арван жилд байхдөө наадах чинь онц сурдаг хүүхэд байсын. Х3: Дандаа л нөгөө өөрийхөө ав ижийтэйгээ байсан, ижий мижийтэйгээ байсан тухай бичсэн юмнууд О1: Ахаа та өчигдөр дуулсан дууг дахиад нэг дуулаач Х1: Юу дууллаадаа? Х3: Өчигдөр дуулсан гэж юугаа дуулсын чи? Дуулаач Х1: Дэлдэн чихтэй Х3: Саяынхаа уу? Х1: Бишээ. Онон хэцүүрмэнэ үерлээ. Х2: Дэлдэн чихтэй хуляахан Дэлстэй лакадаа морихандаа. Х1: За энэ Балданхай дуулчий. Х3: хошоолхойн дууг дуулаач. Амархнаар. Хошоолхойн дуу Х2: Энэ үү? Х3: хошоохайлхай чинь гэжигэд гээгээд дуулна биддэгээ Хабардаж ирээд яагаад яагаад гэж ирээд Х2: Үгийн л мартаад Х1: За саяынхаа дууг ахай дуулагтий. Гоё дуулнөө Х2: Одоо дарж болокүй. Зүгээр эхлээд давтаялдаа. Х1, Х2, Х3: Дөлдөн чикүтэй хуляахан Дөлстэй лакадаа морэхандөө Дөмий зантайгээ төрөөкөнээ Дөлтэй лакадаа күнкөндөө Хувхан чикүтэй хуляахан Көлүстэй лакадаа морэкандөө Хуудуу зантэй төрөкөмнэгээ Хувцастай лакадаа күнкөндөө Х1: Онон кэцүүрийг та мэдэлгүй яахынбээ Балданхай. Дамдинжавын. Х2: Мэдэкүй юмаа би. Х1: Багцаалдаад хоёулаа авчий Х2: Үгийн л мэдэкүй Х1: Нэг давтагтий. Тэхлээр сэтгэл сэргэдийм. Х2: Би одоо өөрөө айлчдыг ирүүлээд л би өөрөө ууж сууна гэдэг Х1: Тэр яахавдээ тэгээд. Онон хэцүүрмэнэ үерлээ гэж мэдийшдээ. Дамдинжавын дуулдаг. Онон хэцүүрмэнэ үерлээ Омор халиаг нь өгөөрэй. Онцолсон ганцыгаа чамарлаасаа Оркихдаа саашкинаа өргөөрэй Балжик хэцүүрмэнэ үерлээ Бомор калиаг нь өгөөрэй Баахнана ганцы чинь мурлаасаа Боликодоо саашкинаа өгөөрэй. Тэгээд цаашаа юу гэдийн. Х2: Мэдэкүй О1: Гоё дуу. Х1: зүгээр марзаганаад худар дуу дуулхуу? Балданхай нэг Буриад ч гэсэн ёстой интернациналаа дуулчих Х2: Буриад дуу дууланалдаа. Ямар л бол ямар Х1: Бид хоёр дэмжинээ. Тунгаа бид хоёр. Х4: Ахын энэ дуулга жинкэнэ тэр юун дуулага Х1: энэ чинь надаас дөрөв дүү аягүй хөөрхөн охин байсышдээ. Х2: Үер магнай гэдгээ дуулхуу? Х1: өргөн мананаа бол өвс хүчтэй Х3: Өөрийнх нь жинкэнэ дуулаад байдаг юу байдгийшдээ. Х4: Тэр шувуу чинь гоёор гардымаа. Х3: Энэ Нэргүй эмээ дээгүүр ороогүй юмуу? Х2: Орсон орсон. Х3: Нэргүй эмээ тэгээд сайн мэдэкүй байна уу? М1: Ярьсан ярьсан. Ороод суужаагаад ярьсан. Х3: Нэргүй эмээтэй адилдөө манай ижий чинь тийм л хүн Х2: Авынгаа нутаг орхуу? М1: орноо одоо тэгээд Цэнкэрээр Х2: Одоо хаануу? М1: Матад Х2: Аа Матад сум. Тэр Шилийн богд Алтай үзүүлхийх лдээ. Хачин сайхан газар шүү дээ. Х1: Эд нар бол хамниган судаллаар хойтлын сумдаар л явхын байна. Баян-Уулаар тэгээд Доронтоор. Х4: самнаган тэрэмтэй борлаахан гээд дуулдхггүй юу М1: Энэ буриад дуу юу? Х1: Буриад дуу. Х2: Хорь буриад дуу даа. Х1: Хонцэртэн дээр дуулдаг дуу Х4: Хүнэхий илүүгээр ханагдашаа тэрний бас гайгүй дуулаад байдгийн. Х1: Найран дээр суухдаа бол бид хоёр чинь алж өгийшдээ. За Дадлынхаа интернацианалыг дуулчий. Нутаг. Бямбажав гээд хамниган хөвүүн. Х1, Х2: Баян хаанэйн ууланнээ Бугын урамтай орондоо Анхнээ цанаар яаранхай Анчин баавэйн нутагдаа Урсгал дөлгөөн балжинээ Улаахан маанэйн орондоо Уургай сайгаа аягаланхээ Уяхан ээжийн нутагдаа Ангасын цэлгэр таланнээ Адуу малын бэлшээртэй Ардын дуугаа аяланхэй Аншин баавэйн нутагдаа Марааны сэлгэр таланнээ Мангир таанын орон доо Ханас явган намтайяа Хамтдаа л вайдаг нутагдаа Х1: Би бартэйн хоолойгоор арай дэндүү дуулаад байх шиг байна. О1: Энэ буриад дуу тэ Х1: архи олигтой өхгү болхоор хоолой мохитойд байна. За Балданхай хоолой тань бохитоод байна Х2: Хоолой гэж муштанхай Ходоод гэж Х1: За ямар дуу дуулах вэ? М1: Хамниган О1: Хамнигаан дуу Х2: Хамнигаан дуу дуулнаа дуулана Х1: За хамниган дуу. Өргөнхөн бөртийгөө өгсүүлэн хуйгуулаад Үрэхэнийгээ зовоогоод давхинилчдаа Үеркээд надтайгаа суухкүй Үдэш бүр ирөк чинь хэцүү байналдаа. Мэдноо? Энэ аягүй гоё аятайшдээ. Х2: Тунгаа тэгж дуулдгүйн байхаа. Х1: Бүрхийн гол гэдэг чинь энэ хойдох биздээ тиймээ Х4: Бүрхийн гол энэ хойдох шдээ. Х2: Залхуутай байнадаа гэж дуулуул. Х3: Залхуу цаашаа гэсэн гэнөөр гээд дуу байдагшдээ. Х1: Тэр чинь юу гэдэг билээ? Х3: Залхуу цаашаа гэсэн гэнө гээд Х1: Москва гордын ноён баригтий. Цэндийн Дамдинсүрэний басган. Энэ чинь ямар үндэстэн билээ? Чиний ээж чинь? М1: Еврей. Х1: Энэний ээж нь еврей хүн. Х2: Еврей дэлхийд нэгд орышдээ. Х1: Толгойтой амьтад байкүй юу М1: Буриадаас илүү юу? Х2: Илүү илүү. Еврей мундаг шүүдээ Х1: Физикийн мундаг эрдэмтэн Саахров орсын тэ? Мэдэхгүй юу? М1: Мэднэ. Х2: Одоо шатарээн машчерууд бүгд еврей. М1: Бид нар хэн гуайтай ярьж байгаад бүгдээрээ хамниган гэж ойлогосон. Хамгийн сайн хүмүүс хамниган. Х1: Гүйээ тэхгүй. Дэлхийд бол еврей байдгийн. Дараа нь манай буриад. Буриад чинь ялгаагүйшдээ хамниган. Буриад дараа нь орноо. Х2: Дэлхийд еврей л байдгийн. М1: За. Та хоёр чинь бас тийшээ байхаа? Оросоор ярив. О1: Оросоор ярив. М1: Энэ хоёр чинь бас еврей цустай. Х3: Эмээ нь байсан гэжээшдээ. О1: Миний өвгөн еврей байсан. Х1: Тэхээр ухаантайлдаа. Оросуудтай биднуус архидаад тэврэлцээд л хачин болышдээ манай буриадууд чинь. Оростой. М1: Нэг зодолдоод нэг тэврэлдээд үү Х1: Оо тоохгүй. Зөрхийн бол хусна Х2: Намчилдаж байгаад дор нь тулгаж тулгаад ууж байхшүү. М1: Сэтгэлийн хөөрмөгтэй улсууд тэ? Х1: Тийн хөөрмөгтэ М1: Аягүй сэтгэлийн тэр юутай хүмүүслдээ. О1: За хамнигаан дуу? Х1: За хамнигаан. Х2: За юу билээ? Хувхан чихтэй дууллуу? Х1: дуулсан. Х3: Дуулаагүйшдээ. Х2: Дуулаагүй юу Х1: Дуулаагүйшдээ. За давай Х2: Үгүй юу? Х3: Сая дуулаа биддээ? Дуулаагүй юу? М1: Дуулаагүй Х3: Аа дуулаагүй дуулаагүй. Зүгээр хонгоёогоо дуулсан. Х2: Ховохон чикүтэйгээ хулааяахан Көлүстэй аа сая дуулсан. Х1: Дуулсын байна. Х3: Тэр үргэн хэр нтр гээд мэдэхгүй юу? Х2: Мэдэхгүй юмдаа. Би нилээн хэдэн дуу мэддэг байсан орж ирэхкүй Х3: Ая нь ороод үг нь орж ирэхгүй байнаа. Тэрнээс биш Х2: Та нар тэвдүүлээд Х3: Зөндөө л бийлдээ хамниган дуу ч. Х1: Уртаатайгаа байсан бол би дуулана. М1:Өчигдөр та юу дууллаа? Тэрнийг дуулчих. Тэр гоё. Х1: Мартаа биддаа хө Х3: Ганц хоногийн өмнө мартахдаа яадын. Х4: Дуламжав ирэхгүй гэвүү Х1: Дуламжав ирэхгүй э. Дуламжавтай утсаар яриад хамниган байнуу гэж судалсан чинь байхгүй гэнээ. Минжээс орж ирсэн хэдэн хамниган нэг моциклтэй согтуу явдаг нөхрийг хэлжийлээ. Ерөөсөө олигтой юм байхкүй гэжийнэ. Х2: Энд мэндийн хамниган байналдаа. Энд бий. Тэхдээ цул монгол. Х1: Даваа хамниган дуу. Онон хачуурмана үерлээ. Омоор халиа гэдгээ дуулсан тиймээ. Х2: Би мэддэг аялаадл өгхөө залгаад гаргахам. Хошооны ямар дуунууд бий билээ? Х1: Хамниган дуу байхгүй бол буриад дуу дуулаад явъя. За нэг сайхан мэддэг дуугаа гаргачий. Х1, Х2, Х3: Үүрээ цайхын урдхантэй Үүрийн туяа гийж байхоо Үнэнчээр ханилхын урдхантай Үгийн дуулдаг юм байхоо Нарнээ халахын өмнөхөнтэй Намжаахан туляа гэж байхоо Наадамтай нь ханилхын урдхантэй Намтры нь сонсодог юм байхоо. Х2: Мэнд амоор Х1: Мэндээ. Балданхай халаагүй байна. Ёстой хонины хоолойтой буриад чинь манай дөшөөд мянган буриад дөмөгхөний гоё дуулдагдаа уг нь. Хамнигадууд тоож дуулна. Х1: учраас хамниган дуу учиргүй их дэлгэрээгүй. Х3: Ер нь дээр үеэс бид нарыг хамниган гэж их гадуурхаж их муулж байсан байхгүй юу. Тэрнээс болоод бид нар ийм болцон. Би ямар сайндаа намайг сургуульд орход чинь хамниган хав яв хамниган хав яв намайг чинь зодоно. Үсдэнэ. Хөл гар гишгэнэ. Хамниган буриад гэж намайг их доромжилдог байхгүй юу. Х2: Хамниганыг гадуурхдаг. Х3: Буриадын хамгийн муу хамниган гэнэ. Ерөөсөө. Тэгж миний хамгийн муу нь хамниган үндэстэн гэж гадуурхаж намайг их зоддог байсан. Дадалын буриадууд, хорь буриадууд. Дадлын хорь буриадууд нээрээ. Үнэнээ хэлэхэд намайг тэгдэг байсан. Х2: Бид бүгд Дадлынхан. Х3: Муу нь нөгөөдүүл чинь эд нартай ууссан байхкүй юу. Х1: Онон хэцүүрмэнэ үерлээ Омор халиаг нь өгөөрэй Онцолсон ганцыгаа чамарлаасаа Оркихдоо шаашкинааг нь өгөөрэй Балжик хэцүүрмэнэ үерлээ Бомор халиаг нь өгөөрэй Баахнана ганцы чинь мурлаасаа Боликодоо саашкинааг нь өгөөрэй. Ингээд нэг үдэшлэгэн дээр дуулчаад ингээд бүжгэлхэд ухаангүй авгайчууд үгүй гэдгүй байлаа. М1: Оросоор ярив. Х1: Батширээт, Биндэр, Дадалаар ингээд нөгөө барилдаад, боливол тоглооод явна. Тэгээд дараа нь үдэшлэг болышдээ. Тэхэд чинь нэг сайхан дуу дуулчаад би бол дажгүй дуулна гэж боддог байсан. Одоо болиод байна. Настай болоод тамхи татаж байна. Тэхлээр Х3: Яасан айхтар хоолойтой байнаа. Ямар ч хүний хоолой гархааргүйл байшдээ. Х2: миний дүү давгүй дуулана шүү. Би дүүгээ дуулхад баярлдым. Х1: Манай удмынхан чинь дуулдгийм. Бүгдээрээ юм хийнэ. Балданхай бид хоёр хамгийн залхуу М1: Таны саяны дуулсан дуу хамниган дуу. Х1: Хамниган дуу М1: Түрүүн дуулсан мөнүү? Х1: Мэдэхгүй ээ мэдэхгүй. Дорнын тэнгэрт утаа манараад Довтлох дайсан улам ширүүсээд явдгүйдээ дээшээ. Халх голын дайны наян жилийн ой болж байгаашдээ. Энэгээр чинь дуулах ёстой дуу л байхкүй юу. Хоёр мянган орос хятад японы дайнд нас барсан. Манай монголын найман зуун хүн нас барсан. Тэхлээр орсын ард түмэн манай монголыг бол хамгаалсым. Японоос. 45 онд. Тэгээд бид нар үхтөрөө орсын ард түмнийг шүтэнэ. Буруу юм хийсэн ч оо яахав миний муу пиодор алдаа л биддээ. Х3: Бид нар орсдоо сайншдээ. Ер нь орос талруугашдээ. Энэ урд талруугаа их муу. Х1: Тийм учиртай. Би бол орсоор ага шитээр барилдана ноцолдож зөндөө явсан найзууд байна. Ямар сайндаа өчигдөр хэлээ биддээ. Дөрвүүлээ арван таван шил московский нэг шөнө хусцан. М1: Тэр бол сайн найзууд гэсэн үгээ. Тэгээ амьд үлдсэн. Х1: За манай энэ ахаа эгч хоёртой хөөрөлдсөн москвагийн зочин Иля. еврей гаралтай байсан нэг мангад л байналдаа. Тэр басганыг мэдэкүйээ. Мангадууд сайхаан. Мангад гэж юу гэсэн утгатай үгийн? Х1: Оросыг мангад гэдгийн манай буриад. М1: Орос гэсэн үг. тэхдээ хуучин мангад гэдэг чинь нэг Х3: Тэхдээ оросоос өөршдээ. Х2: Тийн их хатуу нэр. О1: Мангас шиг М1: Тэгж ярьдгиймаа. Х2: Яг яг. Доромжлох нь юмуу, шоглох нь ч юмуу муу нэр юм шүүдээ. Х4: Орсуудаасаа айж явахдаа тэгж нэрлээ биддээ тиймээ? Х3: Орсуудыгаа мангад гээд хужаа нарыг луухаан гэдэг биддээ тэ? Хятадын муу нэр нь луухааншдээ. Х1: Мангад гэдэг чинь миний мойлгосноор сийтэр гэсэн үг. сэргэлэн, цовоо, зальтай нэг ёсондоо новш, нэг ёсондоо сайн тийм хүмүүсээ мангад гэж байгаан. Х4: Би бол айж дүрвэж явахдаа тэгж нэрлээ гэж ойлгодог. М1: Гүйэ гү. Тэр чинь одоо тууль муйланд мангад гэж байгаашдээ. Х1: Чи махчлүаад орчуулдаа. Мангад гэж яг ямар утгайтай еин? М1: Мангад гэж миний ойлоголтоор бол нэг буриад монголчууд энэ үгийг жоохон муухай гэж ойлгодог. Тэгээд орсуудыг их муулсан гэж ойлгодгийн. Тэр янз бүрийн туулинд юмуу ярианд юмуу. Тэхдээ үнэндээ бол тэр чинь тийм гаралтай үг биш. Зүгээр нэг омгийг хэлээд байгаа. Тэгээд нөгөө харийн, харь зүгийн тийм нутгийн омог байсан. Тэд нарыг мангад гэж хэлээд тэгээд дараад тэр нэр ийм утгатай болсон. Х1: Тэгээд шар болхоор нь мангад гээд байдаг. Екетрина хатан гэж английн хийсэн ёстой муухай кино байдгийн. Ёстой орсуудыг англууд жинхэн доромжилсон кино. О1: Эгч нэр. Танаа нэр хэн бэ? Х3: Тунгалаг. Х2: Манай буриадууд ийм байсымдээ. Еврей манай тэнд их байсышдээ. Еврейг манайхан их мэдэнэ. Их мэдэнэ шүү. Энэ хойчид хэлээрэй. Еврейг онц мэдэнэ. Бараг энэ Лээнэний чинь еврей хүн гэдгиймшдээ. Удамын. Нэг талын удам еврей байгаа М1: бас байга. Еврей цус байна. Халимаг цус байна. Аавын талаас халимаг. Zoom0008_LR-0002 ( 06 мин. 23 сек.) М1: торгууд моргууд гээд Х2: Зөв зөв. Лээннийг тиймэрхүү ярьдаг байсан шүү. Х1: Баавар гээд манай нэг шүүмжлэгч. За та хэд яригтий. Би хүрд эргүүлэх боломж олгоё. Ингээд донгосоод байдгийн. М1: Та нэр алдраа хэлээч? Х4: Миний нэр Цэрэнханда. Аюушийн Цэрэнханд. М1: Нас сүүдэр хэд билээ? Х4: Далан долоо М1: Юу яриад байгаан та? Х4: Далан долоо М1: Өө нэээрэн үү? Х4: Нээрэн нээрэн. Х2: Би наятай. Энэ далан долоотой. Х3: Тунгалаг нь нас сүүдэр жаран тав. М1: Өө та бол ямар гоёынбээ. Оросоор ярив. Х1: Танай монгол чавганц нараас ямар байна? Х4: Яаж гүйцэх вээ. М1: Мундаг байнаа. Х4: Яаж гүйцхийн бээ. М1: Тэгээд хувц нь бол яг таарчийнэ. Х1: Эм зүй. Анагаахын дээд сургууль төгссөн. Манай эрүүл мэндийн тэргүүний ажилтан. Манай Балдан багш бол бийн тамирын тэргүүний ажилтан цанын спортын мастер. Бас монголдоо бид нар чинь М1: та чинь бас гайгүй хүүхэн авсан байшдээ. Х1: Гоё. Цэрэнханд эгчийн залуугийн зургий харах юм бол та нар гайхана. Мисс авгай байсын. Энэний чинь булиацалдаг буриадууд зөндөө байсан. Тэгэнгүүт Балданхай түрийгийлээл аваа. М1: Хоёр дуу дуулаад Х1: Балданхай шиг бүжигтэй газар дуу дуулаад байлс аваад бүжгэлхэд ухаангүй хүнд гологдхооргүй залуугийхаа зургийг би чамд үзүүлдэг байж. Миний улаан зангиатай, цагаан цамцтай пижактай зургийг хархын бол чи бол үхэнэ. Энэ Цэндийн Дамдинсүрэн гуайг бид нар уран зохиол дээр заалагасан. Тэрнээ басган гэхээр мань мэт хамаа вий. Би ч хэнтэй ч хамаагүй ярьдгиймдөө. М1: Та чинь ямар мэргэжилтэй билээ? Х4: Би бол бага эмч хүн Х1: Бага эмч М1: Ажилтай юу амарцымуу? Х4: Жаран тав хүрээд одоо тэнсэнд гарцан. Х1: буриадууд далан оноос өмнөшдээ. Монголын жаран долоон хувь нь буриадууд удирдаж байсын. Засгийн газрын боловсон хүчний жаран долоо хувь. О1: Та хаана төрсөн бэ? Дадалд уу? Х3: Дадалд Х1: Хэнтийн Дадалд Х3: Хэнтийн Дадалд. Дэлүүн болдогт төрсөн. Чингисийн дэлүүн болдогт төрсөн. Ээж маань хөдөө аянд нүүж яваад зургаан сарын зургаанд зуслан буужаагаад талд, хөдөө хөгшин аав, надын нагац хоёр тэгээ нэр олдку болхоор нь голын захад төржэлдээ. Тэгсэн чинь нэр өхгүй яадаг билээ гэжээснээ ус нь гоё тунгалаг урсаж байсан байхгүй юу. Тэхэд нь Тунгалаг гээд нэр өгчихгүй юу. М1: Оросоор ярив. О1: Оросоор ярив. Танай аав ээж хамнигаан уу? Х3: Манай аав ээж хамниган. О1: Ямар ястан, ямар омого? Х3: Омог ястан одоо Х1: Түнгүүс Х3: Түнгүүс гэдэг чинь хамниган гэсэн үг байхгүй юу. Түнгүүс гэдэг чинь хамниган гэсэн үг шдээ ер нь. Тэхдээр зэрэг тэрэн дотроо омог байдаг байхкүй юу. Х1: За омгоо хэл Х2: Өшөөхөн байхаадаа Х3: бишээ нөгөө гуринха гэдэг. М1: г юу гуринка.